Правила у казину одређују најмањи и највећи улог по пољу и по окретају. Недозвољене опкладе не постоје као такве у виду забрањених бројева, али крупије ипак не прихвата жетон након објаве да су улози затворени, нити опкладу преко границе стола. Границе стоје на самом столу. Жетони иду тачно на поље или ивицу, јер положај жетона одређује врсту опкладе. Ако није јасно шта играч жели, крупије проверава пре окретаја. Како се поставља опклада на рулету и које врсте опклада постоје, пише поред табле за рулет.
Најављене опкладе не постављају се на поља већ се кажу крупијеу. Најчешће су опкладе око нуле, трећина точка и сирочад, а оне покривају делове точка. Опклада на суседе покрива изабрани број и по два броја са сваке стране од њега, укупно пет жетона. Суседи нуле покривају седамнаест бројева. Најављене опкладе постоје на француском и европском рулету, док их поједини казино на електронским столовима уопште не нуди.
Корнер, то јест угаона опклада, обухвата четири броја који се додирују у углу и плаћа се осам према један. Табела исплата на рулету је једнака на сваком столу са једном нулом: један број плаћа тридесет пет, пар бројева седамнаест, ред од три једанаест, двоструки ред пет, туцет и колона два, а свака опклада на пола табеле један према један. Исплата је увек нешто мања него што би била фер, и управо та разлика је предност куће.